Nog een goede drie weken en dan ben ik al weer terug in Nederland. De tijd vliegt voorbij. Ik hoop 7 mei weer op Nederlandse grond te mogen wezen en mensen weer in mijn armen te nemen. Het is zo lang geleden, al lijkt het soms gisteren dat ik Nederland achter me heb gelaten en ben vertrokken naar Botswana.
Twee weken geleden had de Tapologo Day Care Centre de laatste dag i.v.m. de schoolvakantie (die zal duren tot begin mei). Op deze dag heb ik mijn afscheid voor de kids gehad. Dit was best een emotioneel gebeuren voor mij. Ik heb de laatste 7 a 8 maanden met deze kids gewerkt en nu zie ik ze misschien nooit meer. Maar wat een geluk dat God met ons is. Ik heb altijd geweten dat deze 9 maanden goed was. Ik heb daar nooit over getwijfelt. Nooit getwijfelt of het te kort of te lang was. Gewoon precies goed. Waarom? Nou, ik geloof dat God dat zo in mijn hart heeft gelegt en dat het goed is zoals het nu is. Dat maakt het allemaal wel heel wat makkelijker. De kids gaven me allemaal een knuffel en zeiden tot ziens. Natuurlijk kwam er wat lekkers (wat natuurlijk het hoogtepunt was voor iedereen) en de andere vrijwilligsters hadden met de kinderen een geweldig boekwerkje voor mij gemaakt.
Vorige week hadden we een kamp met de kinderen van het Afternoon Programme van de Tapologo Day Care Centre. We hadden een kampeerplek op een boerderij in Lobatse (2 uur rijden van Mochudi) waar we voor 2 nachten gratis mochten blijven. Dit is dezelfde plek waar we in oktober ook geholpen hadden met de endurance race. We waren met 19 kinderen van 6 tot 10 jaar en we waren met 4 vrijwilligsters. We hebben een goede en leuke tijd gehad. We hebben gezongen, gespeeld, een treasurehunt gedaan, gespeelt met water, in een kano gezetten, wilde dieren gezien (op de boerderij hadden ze kudu’s, giraffen, impala’s, wilde paarden, enzovoort) en heerlijk gegeten. We moesten alles zelf doen. Een echt kamp dus. We hadden 1 douche en wc. Het is heel apart om te zien hoe de kinderen daar op reageren. Geen van de kinderen die op de Day Care komen hebben thuis een douche. De wc kennen ze van de Day Care, maar een douche.... Ze gaan dan helemaal door het dolle heen. Vooral een warme douch (al hadden we veel momenten dat we helemaal geen water hadden). We kookten op een zelfgemaakt vuur en ’s avonds bewonderden we de geweldige open lucht met al de sterren die zo duidelijk te zien waren. Omdat we geen electriciteit hadden hadden we olielampen meegenomen. Ik moet toegeven, dit was een ervaring op zichzelf. Ik ben erg dankbaar dat ik dit nog mocht meemaken. We waren ook erg dankbaar voor het weer. We hadden 2 grote tenten, maar als het geregent had in deze dagen dan was het ook erg koud geweest. Gelukkig heeft de zon goed geschennen en begon het pas te regenen toen al de kids in de auto zaten voor de terugrit (al werden alle vrijwilligsters nat). De terugweg zaggen we nog een groot matras door de lucht vliegen (door de storm vloog die van een auto die ze niet had vastgebonden) wat de kinderen allemaal helemaal geweldig vonden. Wij waren God dankbaar dat die onze auto niet geraakt had en dat we allemaal weer veilig terugkwamen in Mochudi met een terugblik op een geslaagt kamp.
Verder hebben we een Zuid-Afrikaans team bij Youth for Christ Botswana gehad die in Gaborone en Mochudi dans en drama hebben gedaan. Het is een team dat de laatste 2 maand training had gehad en nu hun eerste outreache hadden. Het was erg gaaf om te zien wat God door hen heen vertelde en hoeveel passie ze hadden.
Ook zijn er nieuwe vrijwilligsters gekomen. We zijn nu met 8 mensen in ons huis. Erg druk dus, maar ook gezellig. Al zijn er nu momenten dat ik even het huis uit wil omdat het zo druk is. Maar ja, we zijn allemaal nog erg jong en we hebben een paar kletsers in huis (nu moet ik eerlijk bekennen dat ik er zelf ook wat van kan). Gezellig druk dus.
Natuurlijk moet ik pasen niet vergeten. Met pasen waren we uitgenodigd om bij mensen te komen eten (geweldige maaltijd gehad) en zijn we naar de bios geweest. Eerlijk, er zijn 2 bioscopen in heel Botswana (Botswana is zo’n 16 x groter dan Nederland) en de bioscoop is nooit halfvol.
Nog een leuk nieuwtje! Mijn zus en haar vriend zijn afgelopen zondag aangekomen in Zuid-Afrika. In de komende weken zullen ze ook hier langskomen en de dag voordat ik terugvlieg naar Nederland gaan we samen naar het Krugerpark in Zuid-Afrika! Ik kijk er enorm naar uit.
Ow, voor de mensen die graag willen weten wat voor weer het hier is: het is overdag nog lekker zonnig en warm weer. ’s Nachts en vroeg in de ochtend is het best koud. Het is wel duidelijk dat het hier herfst is, Afrikaanse herfst (je weet nooit nooit wat je aan moet trekken of mee moet nemen).
En natuurlijk wat ik ga doen als ik terug ben. Nou, ik wil de eerste weken lekker rustig aan doen. Ik wil mijn verjaardag vieren en iedereen weer zien. Ik heb de beestenboel thuis erg gemist dus daar zal ik ook echt weer tijd mee doorbrengen. En iets wat ik echt wil is naar Opwekking. Maar ik wil het lekker relaxt houden in het begin. Vakantie werk komt in juni en als de Heer het wil zal ik in aug/sept een HBO opleiding oppakken. Op dit moment ben ik erg geintereseerd in Pedagogiek, maar we zullen zien waar de Heer me heen leid. En dat is waar het om draait, onze lieve Heer. Wat Hij wil wil ik doen.
Nou, dit is mijn laatste blogbericht hier in Botswana. Als ik weer op Nederlandse bodem ben zal ik nog een nieuw bericht plaatsen en daarna zullen we zien wat er gebeurd.
Dankgebed voor
-
een geslaagd kamp
-
een geweldige tijd die ik hier heb mogen hebben met alles wat de Heer mij duielijk gemaakt heeft en iedereen die ik hier heb leren kennen
-
Youth for Christ Bostwana
-
EJ en Koekoes (leiders van Youth for Christ Botswana) en voor alles wat ze doen voor hun vrijwillig(st)ers en bovenal voor God
Gebed (voor)
-
alle vervoersmiddelen van Youth for Christ Botswana
-
de gezondheid van de vrijwillig(st)ers
-
een voorspoedige terug reis naar Nederland
-
dat ik weer zal kunnen wennen aan de Nederlandse cultuur
Bedankt voor al jullie gebed in de afgelopen maanden. Ik ben jullie allemaal erg dankbaar voor alle post en gebeden.
God’s zegen en tot snel
Simone
